آیا در حالی که عربستان بی‌سابقه‌ترین خرید تسلیحاتی را انجام داده، رفتن به حج عقلانی است

به گزارش پیک هشترود به نقل از شبهه ،پیش از پرداختن به حج و احکام آن که البته حج فقط بر مستطیع، و آن هم یک بار در طول عمر واجب است، باید به اصولی توجه کنیم که هر لحظه بر همگان واجب است که از جمله آنها پرهیز از “فتوا” دادن در واجب و حرام، بدون هیچ آشنایی با فقه اسلام می‌باشد! تمامی انحرافات از همانجا آغاز می‌شود که هر کسی به خود اجازه‌ی “فتوا” می‌دهد و می‌گوید: در این شرایط این واجب است و آن حرام!

بنابراین، باید از فتوا دادن، آن هم بدون هیچ آشنایی با فقه و اصول و … به شدت بترسیم و بپرهیزیم – فتوا یعنی حکم اسلام این است! اگر فتوا دادن کار ساده‌ای بود که همه مجتهد می‌شدند و رسیدن به سطوح اولیه‌ی اجتهاد، دست کم به دو دهه تحصیل و آن هم همراه با خودسازی و … نیاز نداشت.

• – دقت نمایید که حقوق، چه حقوق و احکام (فقه) اسلامی باشد و چه سایر حقوق‌هایی که به صورت قانون مصوب می‌کنند، باید مبتنی بر مبدأ و مبنای درست و صحیح باشد و اگر هر کدام از «مبادی و مبانی» درست نباشد، احکام صادره نیز درست نخواهد بود. به ویژه در اسلام عزیز.
• – به عنوان مثال در مسئله‌ی مذکور در سؤال، ابتدا یک اصلی مبنا قرار گرفته که نه مبدأ درستی دارد و نه مبنای درستی! گفته شده: «انسان به هنگام خطر جانی می‌تواند ترک نماز کند» و بر اساس آن ترک حج توجیه شده است!

صرف نظر این که این روش “قیاس” در بیان احکام، فقط در فقه اهل سنت (به ویژه حنفی) به کار گرفته شده است، توجه به این مهم ضروری است که مسلمان در هیچ حالی نمی‌تواند ترک نماز نماید.

ممکن است کسی به خاطر خطری نماز را بشکند، جایش را تغییر دهد، یا از روی اضطرار در حال حرکت، یا خوابیده روی تخت بیمارستان و یا در جبهه و معرکه‌ی جنگ نماز خوف بخواند، اما ترک نماز در هیچ حالتی، حتی شرایط ظهر عاشورا نیز جایز نمی‌باشد.

بنابراین وقتی مبنای حقوقی برای بیان یک حکم (به ویژه در فقه و احکام شریعت) صحیح نبود، خود آن حکم نیز صحیح نمی‌باشد.

خرید تسلیحات:

چنان می‌گویند که عربستان سعودی رقم کلانی خرید تسلیحاتی کرده است که گویی اولاً مردم به حجِ عربستان سعودی می‌روند و نه حج خدا – ثانیاً گویی سعودی اولین بار است که خرید تسلیحاتی کرده است – و ثالثا گویی که قرار است تمامی آن تسلیحات را علیه حجاج به کار گیرد(؟!) – و یا آن که گمان می‌کنند عربستان سعودی، درآمد نفتی ندارد و چند صد میلیارد دلار خرید تسلیحانی را مستقیماً با (یکی دو میلیارد) درآمد عمومی از پول هتل، خوراک و اتوبوس و مینی‌بوس حجاج به دست آورده است؟!

خطر جانی:

انجام مناسک حج، که یکی از واجبات فروع دین اسلام می‌باشد، هیچ گاه خالی از “خطر” نبوده است، چه در گذشته که مردم با کاروان‌ها راهی می‌شدند و رفت و بازگشت آنان چندین ماه به طول می‌انجامید و چه بسا در راه دچار بیماری، حادثه، راهزنی، حوادث طبیعی و … می‌شدند، چه اکنون که اکثریت با هواپیما سفر می‌کنند، در هتل‌ها اسکان می‌یابند و … .

• – اگر آمار حوادث حج در یک قرن اخیر را مطالعه کنید، همیشه با حوادثی چون: آتش‌سوزی در منا – خفگی بر اثر ازدهام – پرت شدن از روی پل‌ها … و نیز خطراتی که وهابیت و حکومت آل‌سعود عمداً ایجاد می‌کنند (مانند حج خونین یا فاجعه‌ی دلخراش منا در سال ۱۳۹۴ و …) مواجه بوده است.

بنابراین، نه تنها “خطر”، واجب شدن حج بر مستطیع را از بین نمی‌برد، بلکه این خطرات برای همگان حتمی نمی‌باشد و فقط «یک احتمال» است؛ و احتمال خطر نیز ناقض استطاعت نمی‌باشد.

نکته:

یک – فرض کنیم که احتمال خطر در حدی باشد که باید چند و چون آن برای صدور جواز عزیمت به حج، مورد مطالعه قرار گیرد. خب حالا این وظیفه با کیست؟! وزارت امور خارجه، وزارت کشور، وزارت اطلاعات، سازمان حج و اوقاف و سایر دستگاه‌های ذیربط، یا هر کسی برای خودش.

فرض کنیم که شرایط عادی نیست و باید فتوایی صادر شود که آیا در این شرایط نیز حج واجب است و یا انجام این فریضه در این شرایط ساقط می‌گردد؟! حال چه کسانی باید این فتوای مهم را صادر کنند، فقها و مراجع تقلید؟ یا هر کسی از جانب خودش؟!

دو – دقت شود که از میان ده‌های میلیون مسلمان ایرانی، چه بسا حج بر یک میلیون نفر نیز واجب نشده باشد. بنابراین، کسانی که مستطیع هستند و فریضه‌ی حج بر آنان واجب شده است، لابد مرجع تقلیدی دارند که از ایشان کسب تکلیف می‌کنند. حال چه شده که به دیگران احساس فقاهت و مرجعیت دست داده و به ویژه در فضای مجازی، اقدام به صدور فتوا می‌کنند؟! آیا تمامی آنها مستطیع هستند؟ آیا تمامی آنها فقیه هستند؟ آیا اساساً هیچ غیر مسلمان و معاندی به این جوّ دامن نمی‌زند؟!

سه – وهابیتِ فراماسونِ انگلیسی و آل سعود وابسته به امریکا و نوکر صهیونیسم بین‌الملل، آرزوی‌شان این است که مکه و مدینه، از مرکز وحی و مناسک عبادی مسلمانان جهان، به شهرهایی چون “پاریس و شیراز” مبدل شوند و مانند دو شهر گردشگری معمولی (توریستی)، تحت حکومت خودشان اداره شوند و اساساً کسی [به ویژه اتباع سایر کشورها و بالاخص ایرانیان] به حج نروند. تمامی نارسایی‌ها و حتی ایجاد ناامنی و یا برخورد زشت با حجاج و زائران نیز برای دامن زدن به همین جوّ می‌باشد. پس ما چرا منفعل شده و طبق خواست آنها عمل کنیم؟!

حج بزرگترین کنگره‌ی مسلمانان جهان است – حج بزرگترین نمایش اتحاد مسلمانان در توحید و برائت از مشرکین است؛ معلوم است که استکبار جهانی و آل سعود وابسته، از آن ناراحت است.

پس، اگر شرایط حج به گونه‌ای شد که سلب استطاعت و وجوب انجام آن را در پی‌داشت، دستگاه‌های ذیربط، پس از بررسی و پیگیری، مراجع و فقها را از چند و چون مطلع می‌سازند و آنان هستند که فتوای لازمه را صادر می‌نمایند.

• – اگر قرار باشد که در هر مسجد، زیارتگاه و محل عبادتی چند نفر را بکشند و بعد بقیه بگویند: «خب، دیگر خطر جانی دارد و نباید رفت» که مقصود دشمنان حاصل می‌گردد. مگر در مشهد مقدس، نجف، کاظمین، سامراء، مساجد مسلمانان در گوشه و کنار دنیا، بمب‌گذاری و ترور نکردند؟ حال چه کنیم؟ دیگر رفتن به مسجد و زیارت و عبادت را تعطیل کنیم و بگوییم: «خطر جانی دارد؟!»