نگاهی گذار به ۴ دوره شورای شهر در هشترود/ با تجربه از گذشته برای ساختن آینده درست انتخاب کنیم

به گزارش پیک هشترود، سید پیام رنجبر موسوی نوشت: قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران یکی از قوانین مترقی و کامل است، در فصل هفتم و اصل یکصدم با هدف تجلی مشارکت زیادتر مردم در امورات اجرائی، زیربنایی و.. شوراهای اسلامی شهر و روستا چنین تعریف شده است ” برای‏ پیشبرد سریع برنامه‏ های‏ اجتماعی‏، اقتصادی‏، عمرانی‏، بهداشتی‏، فرهنگی‏، آموزشی‏ و سایر امور رفاهی‏ از طریق‏ همکاری‏ مردم‏ با توجه‏ به‏ مقتضیات‏ محلی‏، اداره‏ امور هر روستا، بخش‏، شهر، شهرستان‏ یا استان‏ با نظارت‏ شورایی‏ به‏ نام‏ شورای‏ ده‏، بخش‏، شهر، شهرستان‏ یا استان‏ صورت‏ می‏ گیرد که‏ اعضاءی‏ آن‏ را مردم‏ همان‏ محل‏ انتخاب‏ می‏ کنند…” با نگاهی حتی سطحی به این ماده قانون اساسی می شود بسادگی فهمید که وظیفه شورای شهر فراتر از تعیین شهردار و رسیدگی به امورات شهرداری است ، امری که متاسفانه بجز شورای دوره اول که تا حدود زیادی به این امر توجه داشت در سایر ادوار شورای اسلامی در هشترود به آن به معنای کامل توجه ننموده است ، بخصوص در دوره چهارم این تناقض در حد بسیار شدیدی به چشم می خورد.
شورای های اسلامی در شهرستان هشترود همزمان با سراسر کشور مطابق قانون اساسی در سال ۱۳۷۸ از طریق انتخابات آزاد شکل و ماهیت رسمی بخود گرفت و آقایان محمد رضا قهرمانپور ، قادر حسین زاده ، حسین اکبری ، جعفر خسروی و جعفر صادقی بعنوان اعضای شورای اول انتخاب شدند اینگونه بود که اولین دوره شورای اسلامی شهر هشترود با اکثریتی از افراد با سابقه اجرایی شروع به کار نمود.

شورای شهر اول هشترود
شورای اول تقریبا تا حد زیادی به معنی و اهم وظایف شوراها توجه داشت و در این راه تلاشهای خوبی نمود که میتوان به “راه اندازی انجمن جوانان مولا در راستای کار فرهنگی ” ، “کمک به توسعه و ترویج کشاورزی مدرن در سطح شهروندان در راستای کار اجتماعی اقتصادی ” و توجه به مسائل دیگر شهر از کارهای خوب این دوره شورای شهر هشترود بود.
بافت سیاسی اعضای شورا که همواره یکی از اصلی ترین معضلات شوراهای اسلامی در شهر هشترود بوده است ، در این دوره شورا نیز تجلی می نمود که غالبا باعث اختلاف نظرهای عمیقی در بین اعضای شورا میشد بطوریکه گاه کار را به بیانیه نویسی های فردی و نامه نگاریهای شخصی میکشید، علیرغم همه کمبودها با عنایت به اولین تجربه شوراها در هشترود و البته کشور میتوان شورای اول را از بابت توجه به جمیع جهات وظایف شوراهای اسلامی شهرها ، شورایی نسبتا موفق در بین تاریخ ادوار شوراها نام برد.

شورای شهر دوم
شورای دوم در حالی شروع به کار نمود که از دوره اول تنها آقای جعفر خسروی توانست اعتماد مردم برای حضور در این آزمون را کسب نماید – تنها فردیست که دو دوره متوالی بعنوان شورای شهر انتخاب شده است – در این دوره در کنار آقای خسروی آقایان سید علی موسوی ، رحیم بلال زاده ، سید رسول طاهر موسوی ، قوچعلی اصغری بعنوان دیگر اعضای شورای دوم انتخاب شدند ، شورائی با ترکیبی بسیار ناهمگن در اوج دوران اصلاحات شروع به کار نمود.

یک عضو حزبی ، دو نفر از سادات منطقه ، یک عضو از دوره قبلی شورا و یک عضوی که هرچند عده ای رای به او را نشان اعلام نارضایتی و به نوعی اعتراض به وضع موجود در خصوص تصمیم شورای محترم نگهبان میدانستند، اما عده ای نظر دیگری داشتند و حضور و پیروزی او را نشانه ای فرهنگ احساسی و هیجانی حاکم بر انتخابات منطقه میدانستند که نوعا در انتخابات مجلس در ستاد کاندیداهای مختلف پراکنده میشوند ولی اینبار خود دارای کاندیدا و نماینده ای در انتخابات شورای شهر بودند و این حرکت نسبتا بزرگ و پرشور ، نشان از وجود لایه های زیرین فرهنگی می داد که هنوز هدف از انتخابات به عنوان رکن اساسی مردم سالاری در بین این اقشار تعریف نشده و جایگاه نمایشی دارد.
از نحوه انتخابات که گذر کنیم، شورای دوم بواسطه حضور دو فرد کاملا مختلف الاندیشه به دو قسمت تقسیم شد که اتفاقا رای این فرد فوق الذکر در جریان مصوباتش بسیار نمود داشت و چندین بار نگارنده شاهد بودم که افرادی از دو طرف ماجرا از یکی از سران ستاد آن فرد خاص درخواست مینمود که او را راضی کنند تا به ریاست آن گروه رای بدهد ! به هر حال انتشار نشریه ندای هشترود در شورای دوم از کارهای ماندگاری بود که ایندوره شورای شهر هشترود موفق به انجام آن شد.

سومین دوره شورای شهر هشترود
در انتخابات دوره سوم شوراها مردم سعی در جبران مافات داشتند و برای همین حتی ائتلاف مانندی هم تشکیل شد که هرچند چون ماهیتی صرفا سیاسی داشت و از سوی یک گروه سیاسی خاص در هشترود طراحی شده بود با اقبال عمومی همراه نشد، اما به هر حال نشان میداد که مردم از انتخابات دوره قبلی بشدت ناراضی بوده و از جریانات رخ داده در انتخابات دوره دوم شورا خرسند نیستند در پایان انتخابات که با قسم قران و … توسط برخی منتخبین همراه بود آقایان سید تورج سید طاهری ، سید حمزه امینی و خانمها اقدس اکبرنژاد ، رقیه اکرمی بهمراه حسین اکبری – که برای دومین بار غیر متوالی انتخاب میشد – شورای شهر سوم را تشکیل دادند که در میانه راه با استعفای آقای سید حمزه امینی – که تمایل داشت در انتخابات مجلس سال ۹۰ شرکت کند – آقای کمال سلیمی عضو ششم به شورا اضافه شد.

شورای سوم با انتخاب شهردار و حفظ آن شهردار به مدت حدود چهار سال توانست در حوزه عمرانی کارهای نسبتا مفیدی انجام دهد هرچند که بواسطه ترکیب نامتوازن خود هرگز نتوانست هدفمند و سازمان یافته تر در کارها عمل نمایند تا عملکردهایشان نمود بیشتری پیدا کند.

اختلاف رئیس شورای شهر با فرماندار وقت از بار عملکردی شورا کاست ،بطوریکه در انتخابات بعدی یکی از ملاکهای انتخاب تعامل با مسئولان بود ، چون واقعا درگیری شورا و فرماندار در حد وحشتناکی موجبات ناراحتی مردم را فراهم آورده بود ، هرچند ایندوره بواسطه حضور بانوان یک نقطه عطفی میتوانست در تاریخ انتخاباتی هشترود باشد که متاسفانه بدلیل ضعف آن دو بانوی عزیز در همراهی با سایر عزیزان و عدم تاثیرگذاری مثبتشان در نقشهای محوری شورا باعث اثر گذاری معکوس شد و این سوال را ایجاد نمودند که آیا حضور بانوان در شوراها مفید است ؟ همین شبهه افکنی که ناشی از ضعف آن دوبانوی محترم در تاثیرگذاری مثبت در فرایند تصمیمات و امورات شهری بود باعث شد که در دوره چهارم مردم اقبالی به حضور بانوان در شورای شهر نشان ندهند.

عدم ادامه انتشار نشریه ندای هشترود ، درگیری با مسئولین وقت بخصوص فرمانداری ، درگیری بین اعضای در سالهای پایانی خط پایانی بود بر حضور این افراد در شوراها ، چرا که این امور بخصوص بحث درگیری و قهر اعضا – یکی از اعضا در اواخر دوره تقریبا قهر نمودند – آنقدر سروصدا نموده بود که حتی نصب اِلمانهای شهری ، احداث بوستان نماز والبته بی انگیزگی بخاطر طولانی شدن مدت شورا در این دوره نتوانست خودشان را قانع نماید که باز در انتخابات حضور بیابند.

شورای دوره چهارم
انتخابات شورای چهارم که توام با انتخابات ریاست جمهوری و بعد از یک دوره خاص – شش ساله – شورای سوم بود متاسفانه شورایی ناهمگن تر را به بار آورد ، شورائی که هنوز آغاز به کار رسمی ننموده ، اختلافات عیان شد ، افرادی که با رای طایفه ای و احساسی انتخاب شده بودند، باعث شد که از همان ابتدا مردم چشم انتظار عملکردی خاص از این شورا نباشند !
تعویض چهار سرپرست و شهردار (با احتساب شهردار دوره سوم ) ، درگیری بر سر صندلی ریاست و استیضاح های بیمورد و مداوم مردم را بشدت از شوراها زده و خسته نموده بطوریکه افکار عمومی به این فکر متمایل شده و از خود میپرسند که آیا اگر شورا نداشتیم بهتر نبود ؟!
به هر حال اعضای دوره چهارم شورا آقایان ولیپور ، رضانژاد ، محمد حسین فرد ، مصطفی پور و اکبری (محمد ) میباشند که به پایان راه چهار ساله خود رسیده و چنان که از صحبتها بر می آید دو نفر از ایشان قصد کاندیداتوری مجدد را نداشته و دو نفر دیگر هنوز تصمیم خود را نهائی ننموده اند ، هرچند گویا شرکت مجدد یکی از این اعضا صد درصد محرز شده است.
این تاریخچه مختصری از چهار دوره شورای اسلامی شهر هشترود بود ، شوراهایی که طبق قانون باید ناظر و فعال در افزایش کیفیت زندگی شهری مردم اعم از اقتصاد و بهداشت و … باشند ، هرکدام به تناسب در حوزه ای توانستند در حدی که عدم شرکتشان موید قبولی یا عدم قبولیشان است ! عملکرد ارائه نماید و حال انتخابات شورای پنجم در راه است !

بی تردید همه میدانیم که شهر خوب ساختنی است نه یافتنی ! هرگز امکان ندارد که شب بخوابیم و صبح بیدار شویم و ببینیم صاحب یک شهر خوب شده ایم ! برای ساختن شهری شایسته خودمان نیاز داریم که در انتخاب کسانیکه میخواهند متولی اداره امور شهرمان باشند دقت کنیم گام اول در ساختن شهر خوب انتخاب درست است ! انتخابی بدور از هیجان و احساسات طایفه ای ، انتخابی از روی آگاهی و شناخت برنامه های افراد ، انتخابی از روی سابقه های اجرائی افراد در پستها و شغلهای متنوع و…

 
با عنایت به تجربه ادوار گذشته انتخابات شورا که همگن نبودن اعضای شورا باعث اختلافات عدیده در بین اعضای آن بوده است لازم است که در انتخابات پیش روی چند اولویت را پیش روی دهیم و فراموش نکنیم که تا انتخاب درست نکنیم هرگز به شهری خوب نخواهیم رسید ! انتخاب درست شرط لازم برای دست یابی به شهری زیبا و شایسته است .

 
پس با علم به اینکه انتخاب درست اصلی ترین شرط تحقق شهری شایسته میباشد، باید زمان انتخابات به این چهار اصل بعنوان چهار کلید ساختن شهری زیبا توجه کنیم:
الف : وقتی که برگه رای را مینویسیم به این فکر نکنیم که برای من چه میکند ؟ به این بیاندیشیم که این ۵ نفری که مینویسم باهم میتوانند با هم و با سایر مسئولان تعامل کنند تا برنامه نوشته و اجرا نمایند ؟
ب: از دادن تک رای و رای های طایفه ای بشدت پرهیز کنیم اگر میخواهیم شهرمان آباد شود بایست به نامزدهایی که از همان اول برنامه های منطبق با واقعیت ها و داشته های مالی و معنوی شهرداری هشترود است رای بدهیم
پوپر میگوید : در سیاست و در طبابت هر کس وعده زیاد بدهد، شارلاتان است.
ج: بشدت از سیاسی گرائی پرهیز کنیم ، رای سیاسی در شوراها باعث عقب ماندگی شهر میشود ، شوراهای ما تازمانی که سیاست زده باشند نخواهند توانست در راهبرد اهداف سازندگی موثر باشند و با سایر مسئولان تعامل کنند.
د: قطعا به کسانی که میخواهند از احساسات پاک مذهبی ما سو استفاده نمایند رای ندهیم ، به هر طریقی که احساس نمودیم فردی قصد دارد با احساسات مذهبی پاک هشترودیان – که همواره عاشق اسلام و قران و اهل بیت سلام الله علیه هستند – بازی کند ! نه ایی بزرگ ! بگوئیم.
شهر خوب شایسته شهروندان خوب است و صد البته این شهر ساختنی است فرصت ساختن شهرمان را از خودمان با انتخابهایی احساسی و طایفه ای و سیاسی نگیریم تا در آینده مورد عتاب فرزندانمان قرار نگیریم که این چه انتخابی بود کردید؟ و این چه شهریست برای ما ساخته اید پدر و مادرم ؟

سیدپیام رنجبر موسوی

پایان پیام/م.ا