یادداشت/ آدرس اشتباه دربارۀ جنگ

جنگ همیشه مظلومان را هدف قرار میدهد کشت وکشتار دراسلام هیچ جایگاهی ندارد وجمله زیبای کی خسته است رادراین موقعیت بایدبا منطق گفت وگو خسته کرد واز پای در آورد

آقای م آیا به نظر شما ظالمان هم مثل شما به “زندگی یعنی آشتی زندگی یعنی مساوات” اعتقاد دارند و آن را محترم می شمارند؟ صلح و آشتی زمانی است که مساوات در دنیا ایجاد شود . آیا این همه نا آرامی که در جهان است به خاطر وجود مساوات است یا عدم آن؟اگر مساوات باشد کسی خریدار جنگ که نیست. بلکه از آن نفرت هم دارد. دوما واضح بفرمایید که نسخه ای که برای آشتی و صلح می پیچید نسخه برگرفته از آموزه های تعالیم الهی است یا غیر؟چون همه ادیان الهی برنامه شان برای صلح عین همند. حال این نسخه مربوط به چه نوع تفکری است جسارتا نمی دانم! و الا یاسر عرفات هم این شعار را خوشبینانه فریاد کشید تا اینکه آنهایی که برایش به نشانه تشویق به صورت ممتد کف می زدند ، وی را مسموم و گم و گورش کردند!

با سلام
آقای مولوی به روحیه قوی و قلم صریح شما احترام قائلم و برای هشترو د مایه افتخاری. بنویس که وظیفه در نوشتن، اما نه همه جوری نوشتن بلکه درست دیدن و درست به نقد کشیدن و از روی خیرخواهی که با چشم باز و بدون اشتباه و غرض سیاسی و حزبی نوشتن ضرورت جامعه ماست. ولی همه بدانیم نیت خیر باید توام با بصیرت کافی باشد وگرنه نیت خیر به تنهایی کافی نیست.
موفق سربلند باشی نویسنده جوان

اتفاقا مشکل آقای نویستده و طرز تفکری که ایشان به آن وابستگی دارند در نداشتن تحلیل و سطحی نگری است.جالب است که ایشان سخنان پر مغز ریاست جمهوری ایران را در سازمان ملل به سخره گرفته اند و اسم آن را تحلیل می گذارند.شما انتظار داشتی روحانی در سازمان ملل از جنگ دفاع می کرد؟ ایشان به زیبایی به تندرو ها و خشونت طلب ها تاختند و اتفاقاً غرب و کشورهای دیگر را به بی تفاوتی و عدم اتحاد در برابر افراطی گری محکوم کردند.آغاز سخنان ایشان را بخوانید:
عالی‌جنابان،
خانم‌ها و آقایان،
در آغاز، مایلم تبریکات صمیمانه خود را به مناسبت انتخاب شایسته جنابعالی به ریاست مجمع عمومی ابراز ‌دارم و از تلاش‌های دبیرکل محترم، آقای بان‌کی‌مون تقدیر نمایم. امیدوارم نشست امسال مجمع عمومی، جهان را در شرایط حساس کنونی، به امنیت و آرامش انسانها که از اهداف اصلی سازمان ملل است، گامی نزدیکتر کند.

آقای رئیس،
من از منطقه‌ای می‌آیم که بخش‌های مهمی از آن در آتش تندروی و افراطی‌گری می‌سوزد. در شرق و غرب کشور من، افراطی‌گری، همسایگان ما را تهدید می‌کند و خشونت می‌ورزد و خون می‌ریزد. آنان البته تنها به یک زبان سخن نمی‌گویند و حتی رنگ‌ پوست‌شان هم، یکی نیست و یک ملیت واحد ندارند. آنان از کشورهای مختلف به خاورمیانه آمده‌اند. اما ایدئولوژی واحدی دارند: «افراطی‌گری و خشونت». و هدف واحدی دارند: «نابودی تمدن، اسلام‌هراسی و ایجاد زمینه برای مداخله مجدّد بیگانگان در منطقه».

با کمال تأسف، تروریسم، جهانی شده: «از نیویورک تا موصل، از دمشق تا بغداد، از شرقی‌ترین تا غربی‌ترین نقطه جهان، از القاعده تا داعش». افراطیون جهان، یکدیگر را یافته‌اند و ندا سر داده‌اند که: «متحد شوید». اما آیا ما در برابر افراطیون متحدیم؟! افراطی‌گری یک مسئلۀ منطقه‌ای نیست،که فقط ملت‌های منطقه ما با آن درگیر باشند، افراطی‌گری،مسئله‌ای جهانی است. برخی از کشورها در پیدایش آن مؤثر بوده و در مبارزه با آن ناکام. و اکنون ملت‌های ما، تاوان آن را پس می‌دهند. غرب‌ستیزی امروز، فرزند استعمارگری دیروز است. غرب‌ستیزی امروز، واکنش به نژادپرستی دیروز است. برخی از سازمان‌های اطلاعاتی، تیغ را به دستِ زنگی مست داده‌اند و او نیز همه را از دم تیغ می‌گذراند. همه آنان که در ایجاد و تقویت این گروههای تروریست نقش داشته‌اند، باید به اشتباهات خود در پدیدار شدن افراطی‌گری اعتراف کنند و نه تنها در پیشگاه گذشته که در برابر آینده هم عذرخواهی کنند.

برای مقابله اصولی با تروریسم، باید ریشه‌های آن را شناخت و چشمه‌های آن را خشکاند. تروریسم در بستر فقر ،بیکاری، تبعیض ،تحقیر و بی عدالتی می‌روید و با فرهنگ خشونت رشد می‌کند. برای ریشه‌کن‌کردن تروریسم باید عدالت و توسعه را گستراند و از تحریف ادیان الهی برای توجیه قساوت و بی‌رحمی جلوگیری کرد. درد بزرگتر آن است که این تروریست‌ها به نام دین، خون می‌ریزند و به نام اسلام سر می‌بُرند. می‌خواهند این حقیقت مسلّم تاریخ را پوشیده نگه دارند که بر اساس آموزه همه پیامبران الهی از ابراهیم و موسی تا عیسی و محمد، کشتن یک انسان بی‌گناه همانند کشتار همه بشریت است. من در شگفتم این گروه‌های آدمکش، گروه خود را اسلامی می‌نامند و شگفت‌آورتر آن‌که رسانه‌های غربی نیز درهمراهی با آنان، این نام مجعول را که تنفر همه مسلمانان را برمی‌انگیزد، تکرارمی‌کنند؛ غافل از آنکه مسلمانانی که هر روز خدای خویش را به صفت رحمانیت یاد می‌کنند و از پیامبر خویش درس عطوفت و محبت آموخته‌اند،این افتراءها را ،بخشی از پروژه اسلام هراسی می‌شمارند.

آقای نویسنده این در مورد سخنان آقای روحانی ولی اینکه ما بیائیم سخنان آقای اشرف غنی احمد زی را که نماینده مردم افغانستان است به سخره بگیریم، درست نیست.شما در پشت میزتان نشسته اید و در کمال آسایش سخنان کسانی را به باد انتقاد می گیرید که سالهاست درون خون آتشند.
خلاصه اینکه : جنگ راهش نیست، هیچ ملتی از راه جنگ به توسعه و آرامش نرسیده است.تنها راه همان است که ریاست محترم جمهوری ایران گفتند، اتحاد برای مقابله با افراطی گری در درجه اول تفکر افراطی گری و بعد خود افراط گرایان و خوب می دانی که مبارزه فکری با اسلحه نمی شود.مبارزه فکری ،پرورش اندیشه می خواهد و زبان صادق و عمل به ایمان.

سلام.اگر چه تحلیلی را که جناب مولوی بیان داشته اند ما قبول نداریم ولی این دلیلی نمیشود که افکار ایشان را به طالبان و داعش منتصب کنیم.دوستان بهتر است یادداشت حسن مولوی را نقد کنید نه شخصیت وی را.این نیز بسیار بدیهی است که ریس جمهور ایران در سازمان ملل از صلح سخن گفت و نه در دفاع از جنگ.در ضمن هنگام سخنرانی دکترر وحانی هیچ کس صندلی خود را ترک نکرد.حال پیدا کنید پرتقال فروش را.

حرف حق تلخه

ایا قبول دارید که شیطان یکی از دشمنان ما است وآیا سخن رهبر کبیر که میفرمایند ：امریکا شیطان بزرگ است از این سخنان بدون اینکه کسی از سیاست بفهمد میداند

هوا بس ناجوانمردانه سرد است. نگه جزپیش پا را دید نتواند که ره تاریک و لغزان است. …………………. هوا کز گرمگاه سینه می آید برون ابری شود تاریک چو دیوار ایستد درپیش چشمانت. نفس کین است پس دیگرچه داری چشم زدوستان دور یا نزدیک زمستان است

ضمن تشگر از نگارنده مقاله و تیز بینی ایشان وحساسیت بهمواضع سران اجرایی کشور لازم است مطالب زیر مورد توجه قرار گیرد.
تصمیم نهایی هر ملتی با عالی ترین مقام آن کشور است که دولت و ملت همه پیرو ولایت هستیم و رئیس جمهور محترم نیز به عنوان فرد از این امر مستثنی نخواهند بود.
۲- حقیر به عنوان یک رزمنده دوران دفاع مقدس هیچ وقت از کلمه جنگ استفاده نمیکنم چرا که ما دفاع کرده ایم و هیچ فرد مسلمانی از دفاع خسته نمیشود .
۳- مقام معظم رهبری خوشبین نبودن به مذاکرات را با توجه به شناختی که از پس پرده شیطان بزرگ میدانند بیان فرمودند بنابراین هیچ وقت از دسیسه این شیطان به دور نخواهیم بود حتی اگر تفاهمی صورت پذیرد
۴- از ملت عزیز استدعا دارم با کمی قناعت و بدور انداختن چشم هم چشمی می توانیم بر همه مشکلات غلبه کنیم و نیازی به دست دراز کردن پیش این و آن نداریم –

سلام
دوست بزرگوار،آقای مولوی
آیامی دانید باتفسیرنادرست شما،دشمنان شیعه وولایت امیرالمومنین(ع)رازیزسئوال می برید؟
تفسیرنادرست ازخطبه نهج البلاغه دشمنان شیعه راتیزترمی کند،که شیعیان جنگ طلب هستند.
پس درگفتارونوشته هایمان دقت بیشتری کنیم…..

سلام دوست عزیز:
بنده وامثال بنده (شما)به جایگاهی نرسیدیم که تفسیرخطبه های نهج البلاغه رابکنیم(تفسیرهای بزرگانی چون علامه امینی ….)وامثالهم رابخوانید.فقط این رامی توانم بگویم که امیرالمومنین علی (ع)هرگزجنگ طلب نبودند.

حسین آقا
کاش تفسیر علامه امینی را می آوردی