علم و جهل با کتاب

وقتی این کتاب‌ها پرفروش‌های جامعه و کتاب‌های جدی به گوشه‌ای طرد می‌شوند و به گفته وزیر ارشاد تیراژ دو هزارتایی دارند، در این شرایط نمی‌توان انتظار داشت علم در جامعه رشد کند و جدی شود. وقتی هم علم نباشد، خرافه وارد می‌شود.

هر قدر جامعه کمتر به سمت علم‌گرایی برود، امور ضد علم بیشتر تقویت می‌شود و پایشان به مقابل کتابفروشی‌ها هم می‌رسد؛ آن هم کتابفروشی‌هایی که چند سالی است بیشتر شبیه خرازی و کافی شاپ شده اند و دیگر کتابفروشی نیستند. خلاصه آن که چه شد که به اینجا رسیدیم،ماجرایش مفصل و طولانی است که نیاز به واکاوی و تحلیل دقیق از سوی روان شناسان و جامعه‌شناسان دارد.

اما می‌توانم به عنوان یک مولف بگویم باید در جامعه اتفاقی بیفتد که علم مقابل جهل و خرافه بایستد. ما بیش از هر چیز نیازمند این هستیم که کتاب‌های جدی جایگاه خود را در جامعه پیدا کنند، مردم در حدی نسبت به زندگی و مسائل خود عالم شده باشند که به خرافه‌ها پشت کنند و به زندگی‌شان نگاه درستی داشته باشند.

وقتی ما از افراد رده بالای جامعه هم گاهی گرایش‌ها و حرف‌هایی می‌بینیم و می‌شنویم که به منظرهای غیرعلمی گرایش بیشتری دارند، می‌توان به این اندیشید که جامعه ما هر لحظه فرصت‌های بیشتری را برای نزدیک شدن به منظرهای علمی از دست می‌دهد.

با این همه می‌توان جلوی این اتفاق را گرفت و نگذاشت بیش از این دیر شود. همه چیز کتاب است، کتاب‌های جدی به جامعه بیایند، علم هم می‌آید، بروند جهل می‌آید.