حال لایه اوزن خوب است

این دستاورد مدیون تلاش طولانی‌مدت در راستای ممنوعیت استفاده از مواد شیمیایی مخرب لایه اوزن در جهان بوده‌است. مطالعه جدید همچنین به عوارض فوران‌های آتشفشانی بر تخریب روند التیام لایه اوزن پرداخته است.

روند طبیعی تولید و تخریب اوزن در اتمسفر زمین در طولانی مدت ره حالت تعادل می‌رسد و این به آن معنی است که همواره مقدار ثابتی از این گاز در اتمسفر وجود داشته تا از زمین در برابر تشعشعات مضر خورشید محافظت کند. عدم وجود این گاز احتمال ابتلا به سرطان پوست، آب مروارید و آسیب‌های دیگر در انسان‌ها،‌حیوانات و گیاهان را افزایش می‌دهد.

رقیق شدن لایه اوزن در اتمسفر زمین اولین‌بار توسط دانشمندان بریتانیایی در دهه ۸۰ میلادی آشکار شد و سوزان سولومون محقق آمریکایی در سال ۱۹۸۶ ثابت کرد این لایه گازی به واسطه مولکول های حاوی کلرین و برومین گازهای کلروفلوروکربن تخریب می‌شود، گازی که در محصولات متنوعی وجود داشتند.

با این‌همه ممنوعیت استفاده از این گازها از سال ۱۹۸۷ به واسطه معاهده مونترال، وضعیت لایه اوزن در قطب جنوب به تدریج بهبود پیدا کرد. از آن زمان تا به امروز چندین مطالعه نشانه‌هایی از بهبود لایه اوزون را مشاهده کرده‌اند،‌ اما مطالعه جدید که توسط محققان دانشگاه لیدز انجام گرفته،‌اولین مدرک آشکار از التیام لایه اوزون و ترمیم فعال این لایه را کشف کرده‌است.

محققان در این مطالعه مقدار تراکم گاز اوزن را از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۱۵ با استفاده از بالون‌های هواشناسی، ماهواره‌ها و شبیه‌ساز‌ها با دقت محاسبه کردند و دریافتند طی این دوره زمانی روند رقیق شدن لایه اوزن چهار میلیون کیلومتر مربع کاسته شده‌است که نیمی از این روند ترمیم مدیون حذف کلرین از اتمسفر بوده‌است.

یکی از نکاتی که برای دانشمندان به معما تبدیل شده‌است،‌ این است که در اکتبر سال ۲۰۱۵ حفره اوزن به بزرگترن حد خود رسیده‌است. دانشمندان احتمال می‌دهند این رویداد به واسطه فعالیت‌های آتشفشانی رخ داده‌است زیرا در هر فوران آتشفشانی سولفور ایجاد شده ذراتی ایجاد می‌کنند که خود عامل تولید ابرهای قطبی استراتوسفری، مناطقی که لایه اوزن در آن تخریب می‌شود،‌ به شمار می‌روند.