تشنگان خدمت به مردم نیاز به تملق و چاپلوسی ندارند/ آیا افرادی که تبریک نگفته اند، حق سوال کردن را ندارند؟

به گزارش خبرنگار گروه اجتماعی پیک هشترود، برخی روان‌شناسان چاپلوسی را یکسری رفتار می‌دانند که به‌صورت نامشروع برای نفوذ بر یک فرد خاص، با توجه به‌ویژگی‌ها و جذابیت‌های شخصی، طراحی شده‌اند. برخی دیگر از روان‌شناسان، چاپلوسی را نوعی رفتار تعریف می‌کنند که توسط فرد برای افزایش جذابیت‌های خود در نزد دیگران اعمال می‌شود.

چاپلوسی، پدیده ای مذموم؛

چاپلوسی و تملق هنگامی کاربرد پیدا می‌کند که مدیران و رؤسا از چنین رفتاری احساس رضایت می‌کنند. این رفتار‌ها در جوامعی بیشتر دیده می‌شود که رابطه به‌جای ضابطه برقرار باشد، بنابراین تملق، راهی برای برقراری ارتباط با افراد قدرتمند و بانفوذ می‌شود.

جامعه‌ای که در آن طاعون تملق شیوع پیدا کند، آن جامعه رو به انحطاط خواهد رفت و شتابان مسیر مرگ ارزش‌ها را خواهد پیمود. فرهنگ تملق به مثابه تارهایی است که بر پیکره مناسبات اجتماعی و ساختار یک جامعه تنیده می‌شود و همه این‌ها، در نهایت به یک‌جا؛ یعنی: اضمحلال و استبداد ختم می‌شود. چنین جامعه‌ای دیر یا زود قربانی می‌شود و مرز بین فضیلت و دروغ، صلاحیت و بی‌لیاقتی و خدمت و خیانت درهم می‌ریزد، ارزش‌ها، رنگ می‌بازند و نظمی از اوصاف پوک شکل می‌گیرد.

تملق و چاپلوسی مذموم دین است

بی شک تملق و چاپلوسی مذموم دین است بطوریکه حضرت علی(ع) در بخشی از عهدنامه مالک اشتر به کبر و نخوت حاکم اشاره می‌کند و می فرماید «هرگاه در سایه حکومت، تو را کبر و عجب دست دهد، به عظمت ملک خدا که بر تو تفوق دارد بنگر و از سیطره او بر تو. در آنچه عاجز از آنی، یاد کن که این از خودبینی و غرورت می‌کاهد و از تند روی تو را باز می‌دارد و عقل ازدست رفته را به تو باز می‌گرداند».

متاسفانه اظهارات عجولانه شب گذشته (جمعه ۲۱ خرداد) فرماندار جدید چاراویماق در یکی از گروههای تلگرامی هشترود و استفاده از عبارت ” فردی که شعور گفتن یک تبریک ساده را نداشته حق ندارد سوال هم بکند “ در خور یک مدیر در یک جامعه اسلامی نبود و مدیران کشورمان نیاز است توصیه های ائمه را در بحث مدیریت و پرهیز از چاپلوسی بازخوانی کنند.

پرسش حق مردم است و مردم باید از مدیران نسبت به عملکردشان پرسش کنند. و مدیران هم باید بدانند تشنگان خدمت نیاز به تملق و چاپلوسی ندارند بلکه مردم را باید همانند آئینه ای ببینند که عیب هایشان را نمایان سازد و سعی در برطرف کردن آن باشند.

به امید آن روز …

پایان پیام/م.ا