تاریخ انتشار : یکشنبه 26 مهر 1394 - 14:13
کد خبر : 24704

تحریفات عاشورا

«لوءلوء و مرجان» و مقابله با تحریفات واقعه ی کربلا/حسین(ع) نه آب خواست نه عروسی/لیلا در کربلا نبود

«لوءلوء و مرجان» و مقابله با تحریفات واقعه ی کربلا/حسین(ع) نه آب خواست نه عروسی/لیلا در کربلا نبود

برای مصیبت حسین بن علی باید گریست ولی نه برای شمشیرها و نیزه هایی که بر پیکر شریفش در آن روز وارد کردند ، باید برای دروغ هایی که درباره حادثه ی کربلا گفته می شود گریست.

به گزارش پیک هشترود به نقل از ۸دی: تحریف زمانی خطرناک می شود که موضوعات اجتماعی را هدف قرار میدهد زیرا می تواند سرنوشت یک جامعه را تحت شعاع قرار دهد، به همین جهت سرویس سیاسی ۸دی در نظر دارد تحریفات یکی از مهمترین وقایع تاثیر گزار در جامعه ی ایران یعنی حادثه ی کربلا را بازگو نماید.
قسمت اول – «لوءلوء و مرجان» و مقابله با تحریفات واقعه ی کربلا
مرحوم حاج میرزا حسین نوری که کتاب «لوءلوء و مرجان» را نوشته است اعتقاد داشت، برای مصیبت حسین بن علی باید گریست ولی نه برای شمشیرها و نیزه هایی که بر پیکر شریفش در آن روز وارد کردند ، باید برای دروغ هایی که درباره حادثه ی کربلا گفته می شود گریست.

در زیر خلاصه ای از تلاش های ایشان در خصوص افشا سازی تحریفات کربلا را ذکر کرده ایم.
نمونه اول
یکی از داستان هایی که پای منبر می شنویم ، داستان داوطلب شدن حضرت عباس برای رساندن آب به حسین (ع) در کودکی است. می گویند که حسین (ع) هنگام خطابه ی امیر المومنین درخواست آب میکند و اولین نفری که داوطلب می شود عباس است و باقی ماجرا را هم با آب وتاب به کربلا و صحنه ی شهادت حضرت عباس متصل می کنند ، اشکال اینجاست که علی (ع) تنها در زمان خلافت خود منبر می رفته اند و در زمان خلافت ایشان حسین (ع) مردی سی و سه ساله بوده  و مگر اصلا درخور شان امام حسین (ع) است که بگوییم وسط مجلس سخنرانی علی (ع) درخواست آب از پدر بکند.
نمونه دوم
یکی دیگر از این داستان های تخیلی ، کوکب و جلال کاروان حسین در هنگام حرکت به سمت نینوا است؛ این را می گویند و سپس به کاروان اسارت شام متصل می کنند ، حال آنکه حسین (ع) رفتنش را به فرار موسی کلیم الله از دست فرعون تشبیه می کند همچنین باید گفت کاروان حسین بسیار ساده و بی تجمل بود و اصلا حسین را چه نیاز به اینگونه تجملات..
نمونه سوم
داستان های حضرت علی اکبر و مادرش لیلا دستمایه بسیاری از تحریفات گشته است. حال آنکه باید گفت مبتنی بر روایات، لیلا اصلا در کربلا نبوده است.
با این حال می گویند که لیلا نذر کرد که اگر علی اکبر از صحنه ی کربلا زنده باز گردد از کربلا تا مدینه را ریحان بکارد!!! حتی شعری را هم در این باره سروده اند…
اولا با کدام عقل و منطقی نذر کردن برای کاشتن ۳۰۰ فرسخ ریحان صحیح است آن هم در بیابان… ثانیا شعری هم که آورده اند مربوط به داستان لیلی و مجنون است.
به قول شهید مطهری اگر یک یهودی یا مسیحی این دروغ ها را بشنود ، نمی گوید این چه مذخرفاتی است که در تاریخ اینها وجود دارد.
نمونه چهارم
قباحت از این بیشتر که عروسی گرفتن برای قاسم را آن هم در گرماگرم جنگ در روز عاشورا به امام حسین نسبت می دهند ، دروغ بزرگی که برای اولین بار در کتاب روضه الشهدا ملاحسین کاشفی ذکر شده است و از اساس غلط است.
نمونه پنجم
می گویند امام حسین ۳۰۰ هزار نفر از لشکریان دشمن را یک تنه کشته است. اولا بمب هیروشیما هم نتوانست که بیش از ۱۰۰ هزار نفر را بکشد ، تازه اگر بپذیریم که یک نفر می تواند این کار را بکند به حساب شهید مطهری اگر امام حسین در هر ثانیه یک نفر را می کشت ۸۳ ساعت و ۲۰ دقیقه طول می کشید تا به عدد ۳۰۰ هزار برسد اشکال اینجاست که جنگ عاشورا به نصف روز هم نمی رسد.

انتهای پیام/ج

ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 2 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : 2
  • نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
  • نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.

علي خيري دوشنبه , 27 مهر 1394 - 8:40

* امام حسین (ع) مسئولیت جهاد در راه عقیده را دارد
دکتر شریعتی همچنین می‌نویسد: “فتوای حسین این است: آری! در نتوانستن نیز بایستن هست برای او زندگی، عقیده و جهاد است. بنابراین، اگر او زنده است وبه دلیل این که زنده است، مسئولیت جهاد در راه عقیده را دارد. انسان زنده، مسئول است و نه فقط انسان توانا. و از حسین، زنده‌تر کیست در تاریخ ما، کیست که به اندازه او حق داشته باشد که زندگی کند؟ و شایسته باشد که زنده بماند.

نفس انسان بودن، آگاه بودن، ایمان داشتن، زندگی کردن، آدمی را مسئول جهاد می‌کند و حسین مثل اعلای انسانیت زنده، عاشق و آگاه است. توانستن یا نتوانستن، ضعف یا قدرت، تنهایی یا جمعیت، فقط شکل انجام رسالت و چگونگی تحقق مسئولیت را تعیین می‌کند نه وجود آن را.”
* هنر خوب مردن
شریعتی در این‌باره نیز معتقد است: “امام حسین (ع) فرزند خانواده‌ای است که هنر خوب مردن را در مکتب حیات، خوب آموخته است.
آموزگار بزرگ شهادت اکنون برخاسته است تا به‌همه آنها که جهاد را تنها در توانستن می‌فهمند و به همه آنها که پیروزی بر خصم را تنها در غلبه، بیاموزد که شهادت نه یک باختن، که یک انتخاب است انتخابی که در آن، مجاهد با قربانی کردن خویش در آستانه معبد آزادی و محراب عشق، پیروز می‌شود و حسین وارث آدم – که به بنی‌آدم زیستن داد – و وارث پیامبران بزرگ – که به انسان چگونه باید زیست را آموختند – اکنون آمده است تا در این روزگار به فرزندان آدم چگونه باید مردن را بیاموزن

علي خيري دوشنبه , 27 مهر 1394 - 8:45

توماس کارلایل، دانشمند بزرگ انگلیسی:
بهترین درسی که از تراژدی کربلا می گیریم این است که حسین و یارانش ایمان استوار به خدا داشتند. آنان با عمل خود روشن کردند که تفوق عددی در جایی که حق و باطل روبرو می شوند اهمیت ندارد. پیروزی حسین(ع) با وجود اقلیتی که داشت موجب شگفتی من است.