امام حسین(ع) به نام «امر به معروف و نهى از منکر» وارد جهاد و مبارزه شد؛ در حالى که این کار او از جنبه ى نظامى زیانبار بود؛ ولى او مىدید که ناچار است با وضع موجود در جامعه ى اسلامى مقابله کند تا بتواند مبانى انقلابها و قیامهاى آینده را تبیین کند؛ چون وضع به جایى رسیده بود که مردم تحت سلطه ى حکومت «یزید» سست عنصر شده بودند؛ به نحوى که «یزید» توانست آنها را با اینکه امام حسین(ع) را دوست داشتند، به جنگ با او مجبور نماید. وضع آن روز جامعه ى اسلامى طورى بود که براى پذیرش ستم آمادگى داشتند؛ به گونهاى که تمام مردم براى مقابله با دعوت حق، به پا خواستند؛ زیرا حاکم ظالم توانسته بود کفر را به نام اسلام تحویل مردم دهد؛ بنابراین امام حسین(ع) احساس کرد که باید با وضع موجود مقابله نماید و براى تحمل تمام رنجها و مصائب آماده شد؛ حتى زنان و کودکان خود را همراه آورد، تا نهضت او را ادامه دهند و دامنه ى آن را آن قدر وسیع کنند که تمام مردم مسلمان را در بر گیرد.
ماه محرم فرا رسید، ما راه را گم کرده ایم ؟
در این میان متاسفانه در برخی موارد می بینیم کسانی هستند که نسنجیده ، آگاهانه یا ناآگاهانه فلسفه عزداری برای سالارشهیدان را زیر سوال می برند و بدعت هایی به این مراسم می افزایند و با احساسی کردن این بدعت ناشایست خود در میان عزاداران زمینه ساز تخریب وضربات مهلک به فلسفه اصلی نهضت عاشور می شوند.
وبلاگ تلخکهای هشترود نوشت:
ماه محرم دوباره فرا رسید ، ماه پیروزی خون بر شمشیر ، ماهی از جنس آزادی و آزادگی ،ماهی از جنس توبه و استغفار و ماهی از جنس مردانه زیستن و ذلت نپذیرفتن . تنها چند روز دیگربرای آغاز محرم باقی مانده است همه ساله با نزدیک شدن به ماه محرم، شیعیان و شیفتگان اباعبدالله خودشان را آماده حضور در عزاداری های این ایام می کنند. مرد و زن ،پیر و جوان دست در دست هم میدهند تا میزبان خوبی برای عزداران حسینی باشند و بتوانند بار دگر پیام واقعی عاشورا را به گوش جهانیان برسانند یکی به فکر تهیه وسایل نذری و دیگری به فکر نصب علم های عزا در محله است تقریبا اکثر شیعیان خود را به طریقی برای حضورموثر دریکی از بزرگترین و باشکوه ترین کلاسهای فرهنگی آموزش دینداری ،پایبندی به اعتقادات اسلامی ،کسب روحیه جهاد و مبارزه و شهادت طلبی و…آماده میکنند. در این میان متاسفانه در برخی موارد میبینیم کسانی هستند که نسنجیده ، آگاهانه یا ناآگاهانه فلسفه عزداری برای سالارشهیدان را زیر سوال می برندوبدعت هایی به این مراسم می افزایند و با احساسی کردن این بدعت ناشایست خود در میان عزاداران زمینه ساز تخریب وضربات مهلک به فلسفه اصلی نهضت عاشور میشوند. محبت و عشق شدید به امام حسین (ع) و یا شاید تخریب وجهه عزاداری ها از مهم ترین عوامل ورود این بدعت ها به عزاداری های شیعیان است یکی از بارزترین نمونه این بدعت ها که در سالهای اخیر و بخصوص درهشترود نیز شایع شده است، مناسک استقبال از ماه محرم است. استقبال از ماه محرم و آماده کردن مقدمات عزاداری در سالهای گذشته نیز وجود داشته است و امری ارزشمند است ولی نباید استقبال از محرم به شکلی باشد که افزایش مدت زمان عزا را در ذهن مردم القا کند چرا که در این صورت با این گونه اعمال به اسلام واقعی ضربه میزنیم .
آقای حبیب طاهری رییس اداره فرهنگ و تبلیغات اسلامی اداره کل تبلیغات اسلامی آذربایجانشرقی میگوید :استقبال از محرم در دهه های اخیر رواج یافته است و عناوینی همچون احرام بندی ،طشت گذاری و…به بهانه استقبال از محرم عناوینی جدید و بدعت هستند و امر نامبارکی هستند متاسفانه در برخی موارد عده ای از مردم روزهای مانده به محرم سیاهپوش شده و عزاداری میکنند و با این اقدامات جشن های دهه ولایت را زیر سوال میبرند اقدام آگاهانه و یا ناآگاهانه این افراد جفای بزرگی در حق اسلام و مجالس عزاست و تبعات منفی بسیاری در پی دارد و فلسفه اصلی عاشورا را در حاشیه قرار میدهد برخی هیاتهای عزاداری وجود دارند که سیاهپوشی در طول سال را ترویج و تبلیغ میکنند که به عقیده ما چنین رفتارهایی ،هدایت شده و وهن دار است .با این گونه مسائل میخواهند که عقاید شیعه را تضعیف کنند در حالی که پیامبر گرامی اسلام پوشیدن لباس سیاه به جز در ایام شهادت ،رحلت معصومین و همچنین چادر زنان و عبای روحانیت را مکروه دانسته اند و…
سوال این است که چرا این بدعت ها شکل میگیرند ؟
اگر در ریشه عزاداریها دقت کنیم ،به مرور زمان هرچه پیش آمدیم محتوای عزاداری ها تحلیل رفته و ویترین جذابتری به خود گرفته است در صورتی که محتوا و بطن عامل اصلی برای تاثیرگذاری در عزاداری است و باید ویترین و محتوا در کنار هم و مکمل همدیگرباشند یکی از عوامل این تحلیل رفتن نا آگاهی و عدم شناخت کافی از فلسفه و اهداف عاشورا و قیام امام حسین (ع)از سوی مبلغان ،مداحان و عزاداران است بعضی از مداحی ها ویترین خوبی دارند ولی وقتی وارد مغازه می شوی میبینی هیچی نیستند !جذابیت دارند سرو صدا دارند ولی داخلشون چیزی نیست .مداح باید عزاداران، مخصوصا عزاداران جوان را سیراب کند ، مداح یک ساعت بگوید یا حسین ایرادی ندارد اما باید حداقل این مجلس باید یک پیام داشته باشد حداقل یه بارهم (( هَیْهاتِ مِنّا الذلَّه ))بگویید اگر به هدف اصلی عاشورا اشاره نکند ظلم بزرگی کرده است .
خواندن اشعار نامفهوم و بعضاً بی محتوا همراه با استفاده از ابزارآلات موسیقی حس و حال معنوی عزاداری های حسینی را کمرنگ می کند. ثواب گریه کردن و گریاندن بسیار ارزشمند و با عظمت است، امابعضی از کسانی که شغلشان مداحیست برای گریاندن عزاداران هر اراجیفی می گویند، که این رویه، ضد دینی و دشمن پسند است.گاهی این گونه افراد از روی جهل و گاهی از روی نداشتن سواد کافی و عدم شناخت فرهنگ و هدف اصلی عاشورا سعی دارند به هر قیمتی که شده، مردم را بگریانند و این خطرناک است. مگر نهضت اباعبدالله (ع) فقط گریه است؟ گریه وسیله ای برای فهم مظلومیت و آن نیز وسیله ای برای فهم پیام های حضرت سید الشهدا»(ع) است، وگرنه گریه بدون شناخت حسین بن علی (ع) بی ارزش است.
بزرگواری از یک مداح جوان پرسید که هدف تو از عزاداری و مداحی که کردی چه بود، وی جواب داد، می خواستم انرژی حاضران را تخلیه کنم، این بزرگوار جواب داد وظیفه ما تخلیه نیست، بلکه باید پر کنیم، به این معنی که جوان وقتی پس از یک ساعت از مجلس بیرون می رود، با انرژی که از یک ساعت مداحی گرفته، خودش را بسازد و زندگی اش راتغییربدهد. اتفاقا بعضی از مداحان و یا هیات ها تعبیرشان این هست ما کاری کنیم این جوان بیاید در هیات خودش را تخلیه انرژی کند.اگر عزاداری با هدف باشد خوبه یعنی اینکه شور همراه با شعور باشد. برای عزاداری امام حسین باید بعد احساسی، اعتقادی و اخلاقی کنار هم لحاظ شود.امام حسین به شهادت می رسد باید همه ابعاد مختلف بررسی شود. به فرموده مقام معظم رهبری ما با ریتم مشکل نداریم، با آهنگ مشکل نداریم با محتوا مشکل داریم. اگر شور با شعور همراه شود و محتوا داشته باشد، مداحی یک بار مصرف نمی شود. …
گفتنی ها در این مورد زیاد است این غفلت نیز همانند بسیاری از موارد دیگر ناشی از آن است که ما راه را گم کردهایم و در شناخت وسیله و هدف دچار گمراهی شدهایم. بدون تردید، نمایش عواطف در مصیبت بزرگ عاشورا، به خودی خود ارزشمند است اما اگر ما را از هدف اصلی نهضت عاشورا غافل سازد، خسارتبار خواهد بود. تذکرات متعددی که در سالهای اخیر توسط بلندپایگان روحانی بیان شده و تاکید بر نگاه عمیق به روح قیام حسینی به جای افزایش زرق و برق عزاداریها و تکرار این تاکیدها در آغاز هر محرم، نشان میدهد کـه گـریاندن مردم، برای برخی تریبونداران و متولیان محافل عزاداری، به هدف اصلی تبدیل شده است و آنها برای رسیدن به این هدف، راههایی را در پیش میگیرند که انتهای بعضی از آنها، نقض غرض و حتی تحقیر و توهین به نهضت عاشورا و قهرمانان آن میباشد. البته گم کردن راه، تنها گریبانگیر گروهی از عوام الناس و تریبونداران کمسواد نشده است بلکه به نظر میرسد بسیاری از مدعیان اندیشه ورزی نیز نتوانستهاند رفتار و گفتار خود را بهگونهای تنظیم کنند که فیض خواهی و فیض یابی واقعی آنان از نـهـضـت بـزرگ حسینی را به نمایش بگذارد. راستی امام حسین(ع) از قیام خود چه هدفی را دنبال میکرد و برای رسیدن به آن هدف ،کدام راهها را مجاز میدانست؟
برچسب ها :استقبال از محرم ، بدعت های عزاداری ، پیک هشترود ، تلخکهای هشترود ، طشت گذاری در محرم ، محرم در هشترود ، هشترود
- نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
- نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
- نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.
شعارهاى کربلا:
«الا و ان الدعی ابن الدعی قد رکز بین اثنتین، بین السله والذله. و هیهات منا الذله. یأبى الله لنا ذلک و رسوله والمؤمنون، و حجور طابت، وجدود طهرت، من أن نؤثر طاعه اللئام على مصارع الکرام» (بحار الانوار، ج ۴۵، ص ۷۳، روایت ۱۰، باب ۳۷) ؛ «آگاه باشید که این فرومایه (ابن زیاد) فرزند فرومایه مرا بین دو انتخاب شمشیر و ذلت قرار داده است، و هیهات که ما به زیر بار ذلت برویم، زیرا خدا و پیامبرش و مؤمنان از اینکه ما ذلت را بپذیریم ابا دارند، و دامنه اى پاک مادران و اندیشه هاى با غیرت و نفوس با شرافت پدران روا نمىدانند که اطاعت از افراد پست را بر قتلگاه نیکمنشان مقدم بداریم».
«لا والله لا أعطیکم بیدى إعطاء الذلیل و لا أقر إقرار العبید»( بحار الانوار، ج ۴۵، ص ۷، باب ۳۷)؛ «نه، بخدا سوگند نه دست ذلت به شما مىدهم و نه مانند بردگان (دستور شما را) مىپذیرم».
هنگامى که با حکومتى روبهرو مىشدید که مىخواهد شما را به پذیرش ذلت و بردگى خود ملزم مىکند، شما از این شعارها برداشت سیاسى مىکنید، و اگر جز این باشد، معناى سیاست چیست؟
ارزش حرکت امام حسین(ع) در عاشورا این است که انسان هر جا که در برابر حکومت جائر و حاکم زورگو و منحرف از مسیر اسلام قرار گیرد، دیدگاه سیاسى اتخاذ مىکند. زمانى که از عاشورا به عنوان حرکت سیاسى سخن مىگوییم، بر آن نیستم که آن را از ویژگى دینى بالاتر ببریم؛ بلکه مىخواهیم بر ویژگى سیاسى آن تأکید کنیم. چه کسى به ما مىگوید: ویژگى دینى هر حرکت به معنى برکناربودن از جنبهى سیاسى است؟!
احسنت.من خودم هم این مطالب رو در حلقه های صالحین گفتم.به امید روزی که هیات امنا ها به عنوان سردم داران دسته های مذهبی ومداحان به خود بیایند وبدانند که هدف وسیله را توجیه نمی کند.با هر وسیله ای نمی شود به امام حسین(ع) رسید.
سلام.
به دوستانی که مراسمی چون طشت گذاری رابدعت می نامند،دوستانه عرض می کنم که گذری به فلسفه طشت گذاری بنمایند.
ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 4 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : 4