زندگینامه و شهادت نامه پاسدار و طلبه شهید طاهر اسماعیلی

به گزارش خبرنگار پیک هشترود، شهید طاهر اسماعیلی در سال ۱۳۴۵ در یک خانواده مذهبی و متدین در روستای آغداغ از توابع شهرستان هشترود متولد شد . در پنج سالگی در زادگاهش به مدرسه رفت و در دوره ابتدائی پدرش را از دست داد و سپس دوره راهنمایی را در تبریز و دوران دبیرستان را در هشترود به اتمام رسانید. وی ضمن اینکه از شاگردان ممتاز کلاس بود به طور شبانه روزی در انجمن اسلامی فعالیت داشت. در سال ۱۳۶۱ که مشغول تحصیل در کلاس سوم نظری بود اولین بار به جبهه های حق علیه باطل اعزام شد.

پس از اتمام مقطع دبیرستان وارد حوزه علمیه طالبیه تبریز شد که محبوبیت و جاذبیت خاصی در بین برادران طلاب پیدا کرده بود. مدیریت قوی ، استعداد سرشار ، تقید به اسلام و ولایت فقیه ، متانت و بردباری از خصوصیات بارز ایشان بود.

شهید طاهر اسماعیلی در ۲۲ فروردین سال ۱۳۶۶ در منطقه شلمچه شرق بصره ، پس از اتمام عملیات کربلای ۸ در پاتک دشمن بعثی صهیونیستی به فیض شهادت نائل گردید.

قسمتی از وصیت نامه شهید طاهر اسماعیلی :

بسم رب الشهدا و الصدیقین

ولا تحسبن الذین قتلوا فی سبیل الله امواتا بل احیاء عند ربهم یرزقون

درود بر محمد (ص) و دوازده فرزند پاک و مطهرش که اسلام را به جهانیان نمایان کردند ، درود بر رزمندگان و مجاهدان اسلام که راه پاک محمد (ص) را ادامه داده و نگذاشته اند این بیرق خونین الله اکبر بر زمین بیفتد و برای رضای خداوند و عمل بر وظیفه شرعی خود بر جهاد و مبارزه علیه کفر و الحاد جهانی به سرکردگی آمریکای جهانخوار و اسرائیل غارتگر بپا خاسته اند و درود بر ملت غیور و شهید پرور ایران که با پیروی از رهبریت امام خمینی پشت بزرگترین ابر جنایتکاران جهان را به لرزه انداخته اند.

با سلام و درود بر خانواده عزیزم که تمامیشان را یک عالم دوست دارم و دلم برایشان تنگ شده است ، ولی هرگاه عمیقاً فکر    می کنم می بینم که رضای خداوند در قلب من از همه اینها بالاتر است و بیشتر مرا عاشق خود کرده و خداوند این جان را به ما امانت داده و یک روزی هم خواهد گرفت و این جهان ابدی نیست. پس چه خوب که ما با پای خود به سراغ مرگ رفته و شهادت در راه خدا را نوش جان کنیم و سهمی در برافراشته شدن پرچم خونین و سرخ لا اله الا الله در تمام نقاط دنیا داشته باشیم.

مادر عزیز و مهربانم ، تو را خیلی دوست دارم اما اسلام را بیشتر از تو دوست دارم . خودت شاهد بودى که فرزندت لحظه اى آرام نمى گرفت و نمى توانست پیش شما آرام بگیرد چونکه عشق به خداوند او را به سوى جبهه هاى جنگ و میدانهاى نبرد مى کشید تا اینکه به آرزوى دیرینه اش یعنى شهادت برساند ، تو باید افتخار کنی که در دامن خود شهید پرورانده ای و از خدا بخواه که قربانیت را قبول کند. مادرم ، من که خواهم مرد پس چرا بهترین مرگ را که همانا شهادت در راه خداست انتخاب نکنم ؟ از تو میخواهم که دعا برای پیروزی اسلام و امام عزیزمان از یادت نرود.

ای ملت بزرگ و شهید پرور ایران از شما هم خواستارم که در هر زمان و مکان پشتیبان اسلام بوده و مطیع امر رهبری باشید و در صحنه جریانات حضور داشته باشید.

روحش شاد و یادش گرامی باد.

گزارش از مهدی اسمعیل نژاد

پایان پیام/م.ا