عجب عبارت بی ‌رحمانه‌ا‌ی است این ضرب‌المثل؛ «مرد که گریه نمی‌کنه!» مگر مردها دل ندارند؟ اصلاً چرا گریه کردن در فرهنگ ما نماد ضعف و ناتوانی است؟ این در حالی است که گاهی اوقات اشک ریختن آن‌قدر مطلوب است که باعث شادمانی خداوند می‌شود.

همه افراد به هنگام اتفاقات ناگوار از گریه کردن استفاده می کنند. حال این اشک هایی که بر روی گونه جاری می گردد و چشم ها را پف دار می کنند، چگونه می تواند دارای خاصیت باشد؟