۶۱ سالگی شیرین با شکست سرطان و رسیدن به دانشگاه
به خودم میگفتم: علم آنقدر پیشرفت کرده که این بیماریها دیگر پیشپاافتاده به حساب میآید. در همان لحظات درد، در این فکر بودم که وقتی پرتودرمانی تمام شود، باید بروم سراغ مقدمات ثبتنام دانشگاه و درسم را شروع کنم! به خودم میگفتم: بههرحال، زندگی جریان دارد دیگر…








