با آن که فطرت اصلیه که عاشق بقاى ابدى است، همین عشق پیوستگى به معاد و عالم ما بعد الموت است، زیرا که حیات دنیاوى ممکن نیست ابدى باشد و چون زایل است فطرت از آن متنفر است و نشئه ثانیه غیبیه که نشئه باقیه است، معشوق فطرت است.پس ایمان به یوم الاخره یعنى نشئه ما بعد الدنیا از فطریات است.