شبهه های عاشورایی

شاید برای شما هم این پرسش به وجود آمده باشد که برای چه امام حسین(علیه السلام) بعد از شنیدن خبر شهادت حضرت مسلم(علیه السلام) در میانه راه به مدینه بازنگشتند؟

شما را به تقواى الهى و پارسایى در دینتان و تلاش براى خدا و راستگویى و امانتدارى درباره کسى که شما را امین دانسته ـ نیکوکار باشد یا بدکار ـ و طول سجود و حُسنِ همسایگى سفارش مى‌کنم.

بین امام حسین(ع) و حضرت یحیی(ع)، شباهت های فراوانی، وجود دارد و نحوه شهادت شان، شبیه همدیگر است. از جمله، شقی ترین فرد سر مقدس آنان را از تن جدا نمود و برای فرد ناپاکی هدیه فرستاد …

امام مجتبی علیه السلام در سخنی ارزشمند به یکی از فرزندانشان شرط رفیق شناسی و برادری با دیگران را بیان فرموده‌اند.

اگر کسی می‌خواهد با سیدالشهدا(ع) محشور شود باید از زندگی‌اش مراقبت کند؛ ما نمی‌توانیم «نبی» بشویم اما می‌توانیم جزو صدیقین، شهدا و صالحین شویم. شهدا نه به معنای شهید راه خدا، این شهدا یعنی شاهدان.

سنت عزاداری عاشورا زمینه پاسداری از اندیشه شیعه را در آینده فراهم ساخت بطوری که نوحه خوانی و عزاداری را هیچ کسی نمی تواند منع کند و در سایه و پوشش عزاداری می توان مفهوم عترت و اهداف امام حسین را تشریع کرد.

در حالی که مردم مسلمان ایران خود را برای عزاداری سید و سالار شهیدان آماده می کنند، عده ایی در فضای مجازی دست به تحریف و احادیث جعلی می زنند.

در روز عاشورا امام حسین علیه‌السلام دعایی را به امام سجاد علیه‌السلام آموخت تا شیعیان در حوائج و مشکلات و حوادث تلخ از آن استفاده کنند.

در قیام عاشورا افراد بسیار زیادی در جبهه باطل و دشمن بودند که هیچ کدام از آن‌ها هرگز عاقبت‌بخیر نشدند و هیچ‌گاه در زندگی روز خوش ندیدند.

امروز هفتم محرم بنا به سنت معمول روضه خوانی اختصاص به ذکر مصائب شهادت شیرخواره کربلا حضرت علی اصغر(ع) دارد که امام حسین(ع) در پیش‌گویی شهادت فرزندش فرمود: شقاوت پیشه ای از لشکریان دشمن، گلوی فرزند شیرخوارم را با تیر می درد و خونش بر روی دستانم جاری می شود، در آن هنگام دست به آسمان بلند کرده از خداوند طلب صبر و بردباری می نمایم و به ثواب مصیبت او دل می بندم…»