کسى که بمدت یک سال در نماز وتر هفتاد بار ایستاده بگوید «استغفرالله و اتوب الیه» ، خداوند او را از کسانى که در سحرها آمرزش مى طلبند (و در قرآن از آنها یاد شده است ) مى نویسد.

امام علی علیه السلام در سخنی گهربار سه اشتباه مردم درباره کوتاهی در اعمال نیکو، تکیه به دنیا و اطمینان به دیگران قبل از آزمایش، را بیان فرموده‌اند.

راضى باش بر آنچه که خداوند سبحان برایت تقسیم و مقدّر نموده است، تا همیشه بى نیاز باشى، نسبت به همسایگان، دوستان و همنشینان خود نیکى و احسان نما تا مسلمان محسوب شوى.

اوصیا کسانى هستند که خداوند متعال، دینش را با آنان زنده مى‌کند، و نورش را با آنان کاملاً مى‌گسترد و سیطره مى‌دهد.

اى پسرم ! امانت را ادا کن، تا دنیا و آخرتت سالم بماند و امین باش؛ زیرا خداى تعالى خیانتکاران را دوست ندارد. خود را به مردم چنان نشان نده که از خدا مى‌‏ترسى، در حالى که دلِ تو گنهکار است.

امام صادق علیه‌السلام فرموده‌اند هر کدام از شما اگر مؤمنى را شاد کرد فقط او را شادمان نساخته، بلکه به خدا قسم ما را شاد کرده است.

امام باقر علیه السلام فرموده‌اند کسی که در کار دنیای خود سسستی و تنبلی کند را مبغوض می‌دارند.

چه زود است که سایه‏‌هاى مرگ، و شدّت دردهاى آن، و تیرگى‏‌هاى لحظه جان کندن، و بیهوشى سکرات مرگ، و ناراحتى و خارج شدن روح از بدن، و تاریکى چشم پوشیدن از دنیا، و تلخى خاطره‏‌ها، شما را فرا گیرد.

کرامتهای اخلاقی ده تاست: پایمردی در نبرد، راست گفتاری، امانتدارى، صله رحم، میهمان نوازى، اطعام فقیر، جبران نیکى‌ها، رعایت حق همسایه، دفع ضرر از رفیق و در رأس همه حیا.

حضرت محمد صلی الله علیه و آله فرموده اند که صبر چهار شعبه دارد: اشتیاق، هراس، وارستگى، و انتظار.

موقعى که دنیا هرج و مرج شود و آشوبها پدید آید و راهها مسدود گردد و اموال یکدیگر را به غارت برند،و… خداوند کسى را برانگیزد که قلعه هاى ضلالت و دلهاى قفل زده را بگشاید.