ساعت: 17:34 منتشر شده در مورخ: 1395/06/25 شناسه خبر: 48688
یادداشت میهمان/

بی شک، شهرستانی که تنها کسب و کار آن، کشاورزی و دامداری است، نباید سراغ کسب و کار های رود که بجز آلایندگی و تاثیرات منفی، هیچ منفعتی برای شهرستان و منطقه نخواهد داشت.

Print Friendly

به گزارش خبرنگار پیک هشترود، ابوالفضل معرفی نوشت:  بدون شک، ایجاد و توسعه ناحیه های صنعتی، یکی از اهرم های توسعه صنایع هر منطقه  و یا استان است که تجارب مثبت و منفی در مناطق مختلف داشته است. یکی از مزیت های نواحی صنعتی، استقرار واحدها در یک مکان جغرافیایی و هم افزایی ناشی از این تجمع است که به نوبه ی خود بر پویایی اقتصاد منطقه ای تاثیر زیادی می گذارد.
در مصوبه ۱۳/۰۳/۱۳۸۷ هیات ویزران و ابلاغ آن از سوی معاون اول رئیس جمهور به دستگاه های اجرایی، مقرر شد که ناحیه صنعتی چاراویماق ایجاد شود.
در شهریورماه ۱۳۹۲ مدیرعامل شرکت شهرک‌های صنعتی استان آذربایجان‌شرقی در حاشیه آغاز عملیات اجرایی شهرک صنعتی چاراویماق گفت: کل مساحت ناحیه صنعتی چاراویماق ۳۶٫۴۵ هکتار و زمین صنعتی آن ۷۶٫۸ هکتار است او برآورد هزینه زیرساخت‌های شهرک صنعتی چاراویماق را ۴۳٫۸ میلیارد ریال اعلام کرده و گفت که شهرک‌ صنعتی چاراویماق برای ۶۰۰ نفر اشتغال ایجاد خواهد کرد.
در اردیبهشت سال ۱۳۹۵، معاون عمران و محیط زیست و عضو هیئت مدیره  شرکت شهرک های صنعتی آذربایجان شرقی در این راستا ضمن اشاره به اجرای طرح خیابان سازی، زیرسازی، جدول گذاری و آسفالت ریزی در ناحیه صنعتی چاراویماق با اعتبار بالغ بر ۵۵۰۰ میلیون ریال به طول ۹/۱(یک و ۹) کیلومتر در سطح این ناحیه خبر داد. آقای دکتر جبارزاده در ادامه افزود که بدلیل واقع نشدن این ناحیه صنعتی در حوزه دریاچه ارومیه، مصمم هستیم تا صنایع آب بر استان را به اینجا سوق دهیم.
نویسنده فارغ از ایرادات و اشکالاتی که برای مکان یابی سایت ناحیه صنعتی متصور است، اعتقاد دارد که هرچند عدم اجرای درست و به موقع این پروژه ملی نیز همانند پروژه جاده میانه-قره آغاج-میاندواب نیز به نبود بودجه و عدم تامین به موقع ی آن نسبت داده می شود اما برای تسریع روند اجرای ناحیه صنعتی چاراویماق پیشنهاد می شود که از پتانسیل منطقه ای استفاده شود و پس از بررسی مسائل مربوط به زیرساخت ها، از پتانسیلهای منطقه ای استفاده شود که در بسیاری از مواقع این پتانسیل ها، موفقیت خود در ورود به طرح های استانی و منطقه ای را اثبات کرده اند.
بی شک، شهرستانی که تنها کسب و کار آن، کشاورزی و دامداری است، نباید سراغ کسب و کار های رود که بجز آلایندگی و تاثیرات منفی، هیچ منفعتی برای شهرستان و منطقه نخواهد داشت. پتانسیل استفاده از کارگاه های صنایع غذایی می تواند بسیار راهگشا باشد. نویسنده به مجریان و متولیان اینگونه برنامه ها پیشنهاد می کند که تاحد ممکن از ظرفیت های درونی استفاده کنند. این ظرفیت ها هم در صنایع و کسب و کار های مرتبط و هم در نیروی انسانی تعریف می شود.

 

ورود و حضور جهاد کشاورزی در این شهرستان بسیار مفید خواهد بود. شرکت شهرکهای کشاورزی، راهکاری است که اداره جهاد کشاورزی برای این منظور در نظر گرفته است و لازم است مسولین با در نظر گرفتن اینگونه ایده ها، برای اشتغال منطقه و استان، برنامه ریزی کنند.

 

ابوالفضل معرفی

 

پایان پیام/م.ا

Print Friendly

لینک کوتاه:
نظرات
هنوز نظری برای این مطلب ارسال نشده